Αναδημοσίευση: «Μίζερα» Χριστούγεννα…

Παίρνοντας αφορμή από την κατ’ όνομα γιορτινή περίοδο που διανύουμε, αναδημοσιεύω το παρακάτω κείμενο, δημοσιευμένο 2 χρόνια πριν, τότε που η δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου βρισκόταν στην κορυφή των ειδήσεων.
Σε κοινωνικοπολιτικό επίπεδο, τίποτα δεν έχει αλλάξει από τότε. ΔΝΤ, Τρόικες κτλ απλά αποτελούν διαφορετικές μορφές της αέναης καταλήστευσης των μαζών, προς όφελος των λίγων που κινούν τα ηνία της κάθε χώρας και που σίγουρα μας οικτίρουν που (σε αντίθεση με εκείνους) η ταξική μας συνείδηση καθίσταται από ελάχιστη έως μηδενική…

«Μια από τις ομολογουμένως συχνές βόλτες μου στη γεμάτη φώτα των Χριστουγέννων γειτονιά ήταν αρκετή για να με κάνει να αρχίσω να πιστεύω πως κάτι πηγαίνει ολίγον τι ¨στραβά¨ σχετικά με την ¨ενσωμάτωσή¨ μου στο κλίμα των φετινών εορτών.
Ίσως λοιπόν και να είμαι μίζερος που σχεδόν το μόνο που θα θυμάμαι από τον φετινό Δεκέμβρη θα είναι μια ¨εξοστρακισμένη¨ σφαίρα, η οποία ¨κατά λάθος¨ αφαίρεσε τη ζωή ενός 15χρονου παιδιού.
Ίσως και να είμαι μίζερος που αντί για τα επιβλητικά χριστουγεννιάτικα λαμπάκια, στολίδια και δεν ξέρω τι άλλο της ¨πανέμορφης¨ Αθήνας, στη δικιά μου μνήμη φέτος χαράχτηκε έντονα το γιγάντιο χριστουγεννιάτικο δέντρο του Συντάγματος τυλιγμένο στις φλόγες. Αν μη τι άλλο αποτέλεσε μια ηχηρή συμβολική απάντηση των νέων στους κάθε λογής θεατές των γεγονότων που περίμεναν εναγωνίως τη λήξη των επεισοδίων για να μπουν ξανά σε γιορτινή τροχιά.
Ίσως και να είμαι μίζερος που την περίοδο των Χριστουγέννων δεν τη βλέπω ως μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για ¨πλατιές εξορμήσεις¨ στα νυχτερινά κέντρα, για εξεύρεση δώρων εντυπωσιασμού προς τους ¨αγαπημένους¨ μας και φυσικά για την αγορά ποικίλων προϊόντων προς προσωπική κατανάλωση (τα λεγόμενα ¨ψώνια¨).
Ίσως και να είμαι μίζερος που θεωρώ τις καθιερωμένες ευχές για υγεία, ευημερία, επιτυχίες κτλ ως μια ύψιστη μορφή ειρωνείας. Άλλωστε την περίοδο των εορτών, στη σκέψη του κάθε ¨καταναλωτή¨ τα καθημερινά προβλήματα που μαστίζουν την ανθρωπότητα περνάν σε δεύτερη μοίρα ενώ πλέον οι φιλανθρωπικές δραστηριότητες έχουν αποκτήσει τη μορφή μίας ετήσιας υποχρέωσης, την οποία ο κάθε επιχειρηματίας, εφοπλιστής, ιδιοκτήτης μεγάλου αθλητικού συλλόγου και όχι μόνο οφείλει να φέρει εις πέρας στα πλαίσια του κλίματος των ημερών.
Ίσως τέλος να είμαι μίζερος που πιστεύω ακράδαντα πως τις μεγάλες αλλαγές, δεν τις φέρνουν οι ¨μεσσίες¨ αλλά εμείς οι ίδιοι με τη στάση που κρατάμε καθημερινά απέναντι στα γεγονότα. Η αυθόρμητη, σωστά ή λανθασμένα διοχετευμένη, οργή των νέων μετά το θάνατο του Αλέξη ανοίγει για ακόμη μια φορά τον δρόμο…

Καλές γιορτές…»

25/12/2008


Advertisements

About koudounastar

Κιθαριστής-Φοιτητής Φιλολογίας
This entry was posted in Από 5/2010 και μετά. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s